00		so far , now here 
			26 Οκτωβρίου έως 04 Νοεμβρίου 2012
			Αίθουσα Τέχνης «Αχίλλειο», Κουμουνδούρου & Ιάσονος, Βόλος 
	
												index

1	
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ‘So far, now here- έκθεση των Α. Ντελάκου και Α. Μ. Κάλντα ‘So far, now here” είναι το θέμα της έκθεσης που εγκαινιάζεται στην Αίθουσα Τέχνης «Αχίλλειο», (Κουμουνδούρου & Ιάσονος), την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 20.00, με έργα των Απόστολου Ντελάκου και Αντρέα Μάρτιν Κάλντα. Ο Απόστολος Ντελάκος παρουσιάζει έργα από τη περίοδο των μεταπτυχιακών του σπουδών στο τμήμα 'εφαρμοσμένων τεχνών' του Sandberg Institute (2008-2010) του Άμστερνταμ καθώς και έργα που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια των δυο τελευταίων χρόνων που ζει στο Βόλο. Τα έργα αυτά εστιάζουν στα «παραδοσιακά» πεδία των εφαρμοσμένων τεχνών την κεραμική, το γυαλί και το ύφασμα. Ο τρόπος με τον οποίο ο Α. Ντελάκος τα προσεγγίζει δεν έχει να κάνει τόσο με την τεχνική τους αλλά κυρίως με τις εννοιολογικές επικαλύψεις αυτών των υλικών / τεχνικών με τις Καλές Τέχνες. Στηρίζεται στη συλλογή εικόνων και πηγών από αναλογικά και ψηφιακά αρχεία, στην επεξεργασία και στην εκ νέου ταξινόμηση / παράθεσή τους. Ο Απόστολος Ντελάκος γεννήθηκε στα Κανάλια του Βόλου το 1973 και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Gerrit Rietveld (2002-2006) του Άμστερνταμ, όπου ζούσε και δημιουργούσε τα τελευταία χρόνια. Διακρίθηκε με βραβεία για τη συμμετοχή του σε εκθέσεις στο Άμστερνταμ, στο Βερολίνο και στο Μόναχο. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στο Άμστερνταμ, Ρότερνταμ, στο Παρίσι, στην Γιανγκσού της Κίνας,στο Βερολίνο, στην Κωνσταντινούπολη, στο Μίνσκ της Λευκορωσίας, στο Βίλνιους της Λιθουανίας και σε άλλες ολλανδικές πόλεις.Αντρέας Μάρτιν Κάλντας παρουσιάζει μια σειρά από έπιπλα και φωτιστικά που έχουν δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών χρόνων από τα αρνητικά άλλων εργασιών και υπολείμματα υλικών. "Παρατηρώντας αυτά τα 'άχρηστα' υλικά και ψάχνοντας πιθανούς τρόπους επεξεργασίας τους οδηγούμαι σε νέα αντικείμενα και στην ουσία την επαναχρησιμοποίησή τους" σημειώνει ο ίδιος. Τα αντικείμενα του Αντρέα Κάλντα εκτός από τον upcycling χαρακτήρα τους χαρακτηρίζονται επίσης από έντονη χρωματικότητα. Επιπλέον αντικείμενα εκτίθενται στο studio του στην οδό Ροζού 37α (γωνία με Σοφοκλέους). Ο Αντρέας Κάλντας γεννήθηκε το 1980 στο Βόλο. Σπούδασε στο Τμήμα Διακόσμησης του Δημοτικού ΙΕΚ Βόλου. Μετεκπαιδεύτηκε στην Ιταλία στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Leonardo. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις του Συλλόγου αποφοίτων του ΔΙΕΚ στο Βόλο και στη Λάρισα, σε ομαδικές στο Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο και στη διοργάνωση «Η Τέχνη στην πόλη» και παρουσίασε τη δουλειά του Στην ατομική έκθεση PATCHWORK FURNITURE & WOOD LIGHTS ” στο Πολιτιστικό του Δήμου Ν.Ιωνίας. Ο Απόστολος Ντελάκος σημειώνει για αυτή τη δημιουργική συνάντηση:"Μου αρέσει πάρα πολύ να παρατηρώ την πόλη κάνοντας ποδήλατο. Σε μία από αυτές τις βόλτες είδα το μαγαζί του Αντρέα και ένιωσα ότι ήμουν πάλι πίσω στο Άμστερνταμ το οποίο είναι γεμάτο από παρόμοια μικρά αλλά καλοφτιαγμένα μαγαζιά νέων δημιουργικών ανθρώπων. Μέτα από λίγο καιρό με αφορμή μία κατασκευή γνωριστήκαμε και γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι θα είχε ενδιαφέρον να τοποθετήσουμε παρουσιάσουμε τις δουλείες μας τη μια δίπλα στην άλλη. Πέρα από τις εμφανείς διαφορές τους, υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία όπως κοινό μας ενδιαφέρον για αντικείμενα που ακροβατούν μεταξύ design και craft (χειροτε- χνήματα), η αγάπη για τα υλικά και τεχνικές τους, η αίσθηση του χρώματος και εν τέλει η ιδέα ότι ο κόσμος των εφαρμοσμένων τεχνών δεν είναι απαραίτητα μακριά από τον κόσμο των καλών τεχνών, αλλά αντίθετα αυτές οι δύο περιοχές είναι συγκοινωνούντα δοχεία". Η έκθεση είναι μια πρόταση της Διεύθυνσης Πολιτισμού του Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π.- ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ του Δήμου Βόλου, που όπως σημειώνει η Ιστορικός – Κοινωνιολόγος Τέχνης Χρύσα Δραντάκη, Προϊσταμένη της Διεύθυνσης, «… εστιάζει στην πρωτοτυπία της δημιουργικής συνύπαρξης, στις διαφορετικές εκφράσεις των δύο νέων καλλιτεχνών που εκθέτουν δουλειά τους σε ενιαίο σύνολο, όπου συνδιαλέγονται ευρηματικά οι καλές με τις εφαρμοσμένες τέχνες, το πραγματικό και λειτουργικό με το εννοιολογικό…» Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 4 Νοεμβρίου. Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 18:00 - 21:00 σαββατοκύριακα 11:00-13:00 και 18:00 - 21:0



2.

Νέοι Δημιουργοί / 3
Διαδρομές / 4 Νοεμβρίου 2012
Η Θεσσαλία (23)

Οι δύο νέοι δημιουργοί συστήνονται μέσα από το έργο και τις απόψεις τους.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΝΤΕΛΑΚΟΣ / ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΑΡΤΙΝ ΚΑΛΝΤΑΣ

Συνέντευξη: Δανάη Πίκουλα


Κεραμική, γυαλί, ύφασμα, upcycling έπιπλα και φωτιστικά, εφαρμοσμένες και καλές τέχνες συνυπάρχουν, εδώ και λίγες μέρες στην Αίθουσα Τέχνης
"Αχίλλειο" στην έκθεση "So far, now here" που παρουσιάζουν από κοινού  δύο εικαστικοί δημιουργοί της νεώτερης γενιάς. Ο Απόστολος Ντελάκος 
και ο Αντρέα Μάρτιν Κάλντας μας συστήνονται εκθέτοντας τα έργα τους των τελευταίων χρόνων και μιλώντας στις "Διαδρομές" για τη μέχρι τώρα 
πορεία τους, τις καλλιτεχνικές τους αναζητήσεις αλλά και για την εποχή μας που όπως υποστηρίζουν θα πρέπει να απαντήσει στην κρίση με δημιουργία
και πολιτισμό.    
Δ.Π.:  Πότε και πως συναντηθήκατε πρώτη φορά; 
A.N.:  Μου αρέσει πολύ να κάνω βόλτες με το ποδήλατο στην πόλη. Σε μία από αυτές τις βόλτες είδα το μαγαζί του Αντρέα και ένιωσα ότι ήμουν 
πάλι πίσω στο Άμστερνταμ το οποίο είναι γεμάτο από παρόμοια μικρά αλλά καλοφτιαγμένα studio's νέων δημιουργικών ανθρώπων. Τηλεφώνησα
λίγες μέρες αργότερα για να ζητήσω προσφορά για την κατασκευή ενός επίπλου που χρειαζόμασταν στο Κ.Δ.Α.Π. Βασδέκειο όπου δουλεύω. Πέρασε 
λοιπόν από το Κέντρο για να δει τι ακριβώς χρειαζόμασταν και εκεί συναντηθήκαμε.
Α.Μ.Κ: Ευχαριστώ τον Απόστολο για τα καλά του λόγια. Έχουμε (εισπράξει) πολύ όμορφα σχόλια και για το studio και για το φωτογραφείο της 
Λέλας Κρατίδη. Είναι μια δουλειά από κοινού με μεγάλη προσπάθεια που κράτησε πάνω από ένα χρόνο. Είναι όμως πανέμορφο να σε αγκαλιάζει  
αμέσως μια γειτονιά και επίσης να μπαίνει άγνωστος κόσμος για να μας γνωρίσει με αφορμή το χώρο. Επίσης ήθελα να αναφερθώ σε μια άλλη 
ευχάριστη εμπειρία μου, την γνωριμία μου με μία ομάδα θετικών και ευχάριστων ανθρώπων στο Κ.Δ.Α.Π. Βασδέκειο.

Δ.Π.:  Για ποιό λόγο εκθέσατε από κοινού τη δουλειά σας;
A.N.:	Υπάρχει μία ξεκάθαρη συγγένεια στα αντικείμενα του Αντρέα και τα δικά μου η οποία έχει να κάνει με το κοινό μας ενδιαφέρον για αντικείμενα 
που ακροβατούν μεταξύ design και craft (χειροτεχνήματα), με την αγάπη μας για τα υλικά, την αίσθηση του χρώματος και εν τέλει με την ιδέα 
ότι ο κόσμος των εφαρμοσμένων τεχνών δεν είναι απαραίτητα μακριά από τον κόσμο των καλών τεχνών, αλλά ότι αντίθετα αυτές οι δύο περιοχές 
είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Τη συγγένεια αυτή θελήσαμε να τη δείξουμε παρουσιάζοντας τα αντικείμενα μας το ένα δίπλα στο άλλο.
 
Δ.Π.:	Ποιους θεωρείτε κατάλληλους χώρους για να εκθέσετε τη δουλειά σας;
A.N.:	Η δουλειά βρίσκει το χώρο και όχι το αντίθετο. Κάθε δουλεία απαιτεί τον κατάλληλο χώρο που θα αναδείξει τη λογική της. Η αίθουσα τέχνης 
'Αχίλλειο" ήταν ίσως ο πιό σωστός χώρος για την συγκεκριμένη έκθεση επειδή είναι ένας "καθαρός" εκθεσιακός χώρος, τοποθετημένος στο εμπορικό 
κέντρο της πόλης με μια μεγάλη γυάλινη είσοδο που θυμίζει βιτρίνα εμπορικού. Η έκθεση "στήθηκε" με ένα τρόπο που "παίζει" με την εικόνα και τις 
συνυποδηλώσεις του καθιστικού, του artist's studio και του εμπορικού καταστήματος. Θεωρώ ότι το γεγονός ότι πολλοί περαστικοί νομίσανε ότι η 
έκθεση ήταν όντως κατάστημα design αποδεικνύει ότι ήταν ο σωστός χώρος για την συγκεκριμένη έκθεση. Θα ήθελα εκ μέρους και των δύο μας να 
ευχαριστήσω την Διεύθυνση Πολιτισμού του ΔΟ.Ε.ΠΑΠ - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου για την ευκαιρία που μας έδωσε να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας 
στον συγκεκριμένο χώρο.
Α.Μ.Κ.:Συμφωνώ, κάθε δουλειά απαιτεί τον κατάλληλο χώρο. Ο Βόλος έχει μεγάλη βιομηχανική κληρονομιά, θα ήταν πολύ θετικό αν κάποιοι από αυτούς
τους χώρους συντηρηθούν με σεβασμό και μετατραπούν σε χώρους πολιτισμού. Να γίνουν μάλλον πυρήνες πολιτισμού και ελευθερίας όπου θα συνυπάρχουν 
εργαστήρια δημιουργικών ανθρώπων.

Δ.Π.: Θεωρείτε, και από όσο εισπράξατε από την επαφή σας με αφορμή την έκθεση, πως το κοινό του Βόλου μπορεί να επικοινωνήσει με τη δουλειά σας;
A.N.: Ναι, βέβαια.
Α.Μ.Κ.:Φυσικά, δε θεωρώ ότι είναι δύσκολο κάποιος να επικοινωνήσει με τη δουλειά μου, θεωρώ ότι είναι ξεκάθαρη.

Δ.Π.: Που εντοπίζετε τις διαφορές	του να ζεις και να εργάζεσαι στο εξωτερικό απ' ότι σε μία επαρχιακή Ελληνική πόλη; 
A.N.: H τεχνολογία έχει αλλάξει ριζικά την σχέση περιφέρειας - κέντρου. Κάτι που συμβαίνει εδώ επικοινωνεί πλέον χάρη στο ίντερνετ με πάρα πολλά 
μέρη του κόσμου τάχιστα. Με αυτή την έννοια οι όποιες διαφορές είναι πολύ σχετικές. Αυτό που έχει πολύ μεγάλη σημασία για μένα είναι να κάνει κανείς
τη δουλειά του όσο πιο καλά γίνεται άσχετα με το πού βρίσκεται!   
Α.Μ.Κ.:Δεν έχω ζήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό, συμφωνώ όμως με τον Απόστολο: έχει μεγάλη σημασία να κάνεις καλά τη δουλειά σου.
Έχω δει πολλά παραδείγματα ανθρώπων με πολύ καλή δουλειά στο εξωτερικό και στην Ελλάδα οι οποίοι είχαν την έδρα τους σε πόλεις της επαρχίας.

Δ.Π.: Πολλοί υποστηρίζουν πως οι εφαρμοσμένες τέχνες είναι υποδεέστερες σε σχέση με τις καλές. Εσείς τι υποστηρίζεται; Ποιες κοινές αξίες ανακαλύπτετε
ανάμεσά τους;
A.N.: Μερικά από τα σημαντικότερα κινήματα των προηγουμένων δύο αιώνων όπως το κίνημα Arts and Crafts, η Ρώσικη Πρωτοπορία, το Bauhaus κ.α.
πίστεψαν ακράδαντα στην ένωση της τέχνης με την καθημερινή ζωή και τα αντικείμενά της. Παρά τις όποιες διαφορές τους, τα κινήματα αυτά πίστεψαν ότι 
αυτή η ένωση κάνει τον άνθρωπο πλουσιότερο στο επίπεδο των εικόνων και των ιδεών. Έχω την εντύπωση ότι όσοι θεωρούν ότι οι εφαρμοσμένες τέχνες 
είναι υποδεέστερες τείνουν να αντιλαμβάνονται ως "διακοσμητική" τη λειτουργία της τέχνης. 

Δ.Π.: Ποιά υλικά και ποιά θέματα είναι εκείνα με τα οποία κυρίως επιλέγετε να δουλεύετε και ποια αυτή την περίοδο;
A.N.: Το τελευταίο διάστημα με ενδιαφέρει πολύ το βιβλίο. Πιστεύω ότι εκτός από γνώσεις και απόψεις το βιβλίο μπορεί να λειτουργήσει και ως μέσο 
εικαστικού έργου. Μεγαλώνοντας στα Κανάλια, ένα σχετικά μικρό χωριό, πέρασα ένα μεγάλο κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας διαβάζοντας. Είχα 
εξαντλήσει τη βιβλιοθήκη του χωριού ήδη στα δεκατέσσερα... η αγάπη μου και (προφανώς) η ευγνωμοσύνη μου για τα βιβλία είναι τεράστια.
Α.Μ.Κ.:Πιστεύω ότι όλα τα υλικά έχουν ενδιαφέρον και ότι επίσης υπάρχουν απεριόριστα θέματα.Έχω δουλέψει περισσότερο το ξύλο, λίγο το μέταλλο
και το ύφασμα, επίσης με ενδιαφέρει να ενσωματώνω έτοιμα αντικείμενα (ready-mades) ση δουλειά μου. Μου αρέσει να πειράζω αντικείμενα και φόρμες
σύγχρονες αλλά και άλλων δεκαετιών.

Δ.Π.: Η εποχή μας προσφέρεται για δημιουργία;
A.N.: Βέβαια, υπάρχει απόλυτη ανάγκη η εποχή μας να απαντήσει στην "κρίση" με δημοκρατία, δημιουργία, επιχειρηματικότητα και πολιτισμό.
Α.Μ.Κ.:Κάθε εποχή προσφέρετε για δημιουργία. Παρατηρώ ότι γίνονται πολύ καλές επιχειρηματικές κινήσεις από νέους ανθρώπους και ότι υπάρχουν δημιουργικά 
studios νέων ανθρώπων στην Ελλάδα.

Δ.Π.: Ποια τα επόμενα βήματά σας και που θα θέλατε να σας οδηγήσουν;
A.N.: Με ενδιαφέρει να συνεχίσω να παράγω. Τώρα πιο συγκεκριμένα και άμεσα θα ήθελα αν συνεργαστώ με τον Αντρέα σε ένα κοινό επόμενο project και 
θα ήθελα επίσης να κάνω ένα artist's book με -για το σπίτι και τη ζωγραφική του Αριστομένη Αγγελόπουλου, ενός σημαντικού ζωγράφου της περιοχής μας.
Α.Μ.Κ.:Με ενδιαφέρει να είμαι δημιουργικός και να έχει απήχηση η δουλειά μου. Επίσης θεωρώ τις συνεργασίες μεταξύ των ανθρώπων κάτι πολύ θετικό.
Ένα επόμενο βήμα είναι η δικτύωση μέσω internet.




Δ.Π.: Απόστολε, γεννήθηκες σε ένα μικρό χωριό της Μαγνησίας. Ποίο ρόλο παίζουν τα βιώματά σου στην επιλογή των θεμάτων σου; Με το έργο σου επιδιώκεις
να αναδείξεις τον πολιτισμό που κρύβεται μέσα στην ελληνική παράδοση;
A.N.:Δεν ξέρω πάντα και ακριβώς με ποιο τρόπο τα βιώματα μου σχετίζονται με τα θέματά μου. Μερικά συνδέονται άμεσα με οπτικές αναφορές της καταγωγής 
μου άλλα όχι. Το βιβλίο "Ήβη/Ελένη"στο οποίο καταγράφονται με μία λογική ντοκιμαντέρ τα υφάσματα δύο γυναικών προφανώς έχει αναφορές στην ελληνική
παράδοση και σε μία αγροτική (παρά αστική) ανατροφή. Ωστόσο δεν με ενδιαφέρει τόσο η ανάδειξη αυτών των πραγμάτων ως παράδοση αλλά ως ένα φαινόμενο
το οποίο μπορεί να τροφοδοτήσει το τώρα. Είμαι σίγουρος ότι μπορεί κανείς να κάνει πολύ ενδιαφέροντα χρηστικά και γλυπτικά αντικείμενα κοιτώντας κριτικά και
δημιουργικά παλαιότερα αντικείμενα.

Δ.Π.: Αντρέα, θα σε ενδιέφερε να δοκιμάσεις να κάνεις πράγματα με τα υλικά που χρησιμοποιείς που να μην είναι μόνο χρηστικά αλλά να έχουν καθαρά εικαστική 
αξία ή και να ασχοληθείς με πιο σύγχρονα υλικά;
Α.Μ.Κ.: Ναι, θα έλεγα πως με ενδιαφέρει η δημιουργία αντικειμένων που έχουν να διηγηθούν μια ιστορία, όπως και οι πειραματισμοί με πιο σύγχρονα υλικά.
 




3
1	"Netsuke, LY 0602 (in deep purple)", 2010, σύνολο από τρία εφυαλωμένα stoneware κεραμικά, επιζωγράφιση με black luster, 

	64x20x15 εκ. το καθένα 

 

2	"der porzellan hausmaller", artists's book, 2012-2014, 14x21 εκ., 112 σελ.
           
	(περιορισμένη έκδοση 3 αντιτύπων σε χάρτινη θήκη, υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη)           

 

3	"out of the kitchen palace" (and into the blue), σχέδιο με έγχρωμο μολύβι, διαστάσεις 100x70 εκ.     

	/// έπιπλο του Α.Μ.Κάλντα και βιβλίο με σχέδια του G. Rietveld //  

 

4	"on slippery rock", 2010 // εφυαλωμένο stoneware, ψημένο στους 1100 oC, 32x35 εκ.

 

	"der porzellan hausmaller", artists's book, 2012-2014, 14x21 εκ., 112 σελ.  
           
	(περιορισμένη έκδοση 3 αντιτύπων σε χάρτινη θήκη, υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη)

	                
5	"out of the palace kitchen (and into the blue)", 2010, χυτό γυαλί, κόντρα πλακέ θαλάσσης (συμήδα), τζάμι, 22x15x5 εκ 


	
6	"re - chinoiserie", 2010, εφυαλωμένο stoneware ψημένο στους 1100 oC, επιζωγράφηση με black luster, διαστάσεις μεταβλητές        
          
7	"Ήβη/Ελένη", artist’s book, 2012, χαρτί 200 γρ, 24x33 εκ, 180 σελ.

	(περιορισμένη έκδοση 3 αντιτύπων σε θήκη, υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη)

	// έπιπλο του Α. Μ. Κάλντα //